Krioterapia miejscowa polega na obniżeniu temperatury określonej części ciała za pomocą okładu, natrysku, zimnego gazu (azot, CO2).
Pod wpływem działania niskich temperatur dochodzi do:

• zmniejszenia dolegliwości bólowych z powodu obniżenia pobudliwości włókien nerwowych
• obniżenia napięcia mięśni (długotrwałe oziębianie)
• podwyższenie napięcia mięśni (krótkotrwałe oziębianie)
• hamowanie stanów zapalnych
• likwidacji obrzęków
• polepszenia ruchomości stawów

Wskazania:

• stany pourazowe narządu ruchu
• choroby reumatyczne i zwyrodnieniowe stawów
• nerwobóle
• niedowłady spastyczne
• ostre stany zapalne woreczka żółciowego i wyrostka robaczkowego
• obrzęk limfatyczny
• odleżyny
• oparzenia

Przeciwwskazania:

• nadwrażliwość na zimno
• choroba Raynauda
• zespół Sudecka
• choroby wywoływane przez zimno (krioglobulinemia, hemoglobulinuria)
• popromienne zmiany skóry
• zapalenie pęcherza moczowego i miedniczek nerkowych
• znaczna niedokrwistość
• niedoczynność tarczycy
• stosowanie alkoholu
• niewydolność krążenia
• dusznica bolesna
• ostre schorzenia dróg oddechowych
• miejscowe zaburzenia ukrwienia
• miażdżyca
• nowotwory
• wychłodzenie i wyniszczenie organizmu
• nadciśnienie tętnicze znacznego stopnia
• przebyte zakrzepy żylne i zatory tętnic obwodowych

Nie należy stosować krioterapii miejscowej w okolicach gdzie kość znajduje się bezpośrednio pod skórą (np. rzepka)!!!