Laseroterapia metoda bodźcowego oddziaływania energii promieniowania laserowego na chore tkanki, polegająca na aplikowaniu na chore miejsca wiązki światła laserowego o odpowiedniej mocy i długości fali. Laser wykorzystuje się do biostymulacji, normalizacji i regeneracji błon komórkowych tkanki kostnej i tkanek miękkich. Pobudza organizm do wytwarzania substancji przeciwbólowych. Przyspiesza gojenie się ran poprzez wzrost szybkości fagocytozy oraz stymuluje syntezy włókien kolagenowych. Biostymulacja laserowa jest nowoczesną, interdyscyplinarną metodą leczniczą, znajdującą zastosowanie w wielu dziedzinach medycyny. Chroni przed powikłaniami, oszczędza choremu bólu i skraca znacznie czas powrotu do zdrowia. Zasadnicze efekty kliniczne i towarzyszące im procesy, zachodzące w jej wyniku na poziomie tkankowym i komórkowym, możemy podzielić na kilka rodzajów:

Główne korzyści ze stosowania lasera:

• znakomite efekty terapeutyczne (np. szybkie złagodzenie bólu) oraz bardzo szeroki zakres zastosowań
• prosta metoda leczenia i krótki czas trwania zabiegów
• zabiegi bezbolesne, przyjazne, aseptyczne, bez możliwości infekcji
• bardzo dobre efekty ekonomiczne i wysoka konkurencyjność gabinetu
• dobra akceptacja przez pacjentów, zwłaszcza przez dzieci i ludzi w podeszłym wieku
• proste i skuteczne leczenie schorzeń, które są niemożliwe do leczenia za pomocą metod konwencjonalnych

Działanie:

• przeciwbólowe
• przeciwzapalne i przeciwobrzękowe
• regenerujące (naprawcze)
• odpornościowo-stymulujące
• polepszające mikrokrążenie
• odczulające

Przeciwwskazania:

Przeciwwskazaniem bezwzględnym do stosowania biostymulacji laserowej jest choroba nowotworowa oraz ciąża. Do grupy przeciwwskazań względnych należą zaburzenia wydzielania gruczołów dokrewnych, szczególnie nadczynność i niedoczynność tarczycy, nie ustabilizowana cukrzyca, arytmia, stany ostrej niewydolności krążenia, ciężkie zakażenia wirusowe i grzybice, wysoka gorączka, nadwrażliwość na światło, przyjmowanie leków światło uczulających, choroby umysłowe. Choroba niedokrwienna serca może wymagać kontroli kardiologa w trakcie leczenia, choć aplikowaną zwykle energię, do 12 J na zabieg, uważa się za bezpieczną.